شعر و ادبیات در سرزمین پارس
درباره سایت
آخرین مطالب
- جای تو خالیست هوشنگ ابتهاج
- نمیدانم چه میخواهم بگویم هوشنگ ابتهاج
- شعر زیبای بازگشته رحیم معینی کرمانشاهی
- از آتش فراقت شرحی شنیده بودم طوطی همدانی
- در تعریف کتاب و ذکر واضع و بیان اسباب وضع مرزباننامه
- جنگ نهاوند (جنگ ایران و اعراب)
- شعر زیبای غریبه (حامد ابراهیم پور)
- مفاوضهٔ ملک زاده با دستور سعدالدین وراوینی » مرزباننامه » باب اول
- شعر غم انگیز فعل مجهول (سیمین بهبهانی)
- جای تو خالیست (هوشنگ ابتهاج)
امکانات وب
رکنالدین اوحدی مراغهای (۶۷۳-۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسیگوی ایرانی و معاصر ایلخان مغول سلطان ابوسعید است. او در شهرستان مراغه زاده شد و آرامگاه وی نیز در همان شهر است. پدرش از اهالی اصفهان بود و خود او نیز مدتی در اصفهان اقامت داشت و به همین دلیل نامش اوحدی اصفهانی نیز ذکر شده است. در حال حاضر یک موزه دائمی در مقبرهٔ اوحدی در مراغه دایر میباشد.
نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاست
ارم دیده و آرام دل زار اینجاست
بر سر خار چمن روی بمالیم چو گل
گر بدانیم که باز آن گل بیخار اینجاست
تن از آنجا نشکیبد، دلم اینجا چون نیست
دلم آنجا ننشیند، که مرا یار اینجاست
عجب ار تا به ابد روی رهایی بیند
این دل
سعید بیابانکی متولد ۱۳۴۷ در خمینیشهر شاعر ایرانی است. او عضو شورای سیاست گذاری جشنواره شعر فجر بوده است. نیاکان او اهل منطقه خور و بیابانک نایین اصفهان هستند و به گونهای به خاندان یغمای جندقی شاعر قرن ۱۳ و حبیب یغمایی شاعر و پژوهشگر معاصر متصل اند. بیابانکی شاعری را از سال ۱۳۶۲ در سن ۱۵ سالگی به تشویق اصغر حاج حیدری شاعر سدهی که مستخدم مدرسه بود آغاز کرد. او در قالب کلاسیک فارسی شعر میسراید. وی در حوزه طنز نیز اشعاری دارد.
اي نم نم باران چه خبر آن سوي پرچین
از مزرعه ي گندم و صحرايُ پر از چین
اينجا همه لب تشنه ي يک جرعه بهارند
اي باد بهاری چه خبر از ده پايین؟
اي شعر ز ما بگذر و بگذار که
یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود
لخت و عور تنگ غروب سه تا پری نشسه بود.
زار و زار گریه می کردن پریا
مث ابرای باهار گریه می کردن پریا.
گیس شون قد کمون رنگ شبق
از کمون بلن ترک
از شبق مشکی ترک.
روبروشون تو افق شهر غلامای اسیر
پشت شون سرد و سیا قلعه افسانه پیر.
از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می اومد
از عقب از توی برج ناله ی شبگیر می اومد...
" - پریا! گشنه تونه؟
پریا! تشنه تونه؟
پریا! خسته شدین؟
مرغ پر بسته شدین؟
چیه این های های تون
گریه تون وای وای تون؟ "
پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه میکردن پریا
مث ابرای باهار گریه می کردن پریا
***
" - پریای نازنین
چه تونه زار می زنین؟
توی این صحرای دور
توی
با سلام, من مسعود فشکی هستم فارغ التحصیل رشته مهندسی بهداشت محیط, شاید خنده دار باشه رشته ای که خوندم و موضوع وبلاگ هیچ ربطی به هم ندارن, ولی من یه ایرونی هستم و ادبیات و شعر پارسی را دوست دارم و دوست دارم برای گسترش اون کمکی کرده باشم.
با سلام, من مسعود فشکی هستم فارغ التحصیل رشته مهندسی بهداشت محیط, شاید خنده دار باشه رشته ای که خوندم و موضوع وبلاگ هیچ ربطی به هم ندارن, ولی من یه ایرونی هستم و ادبیات و شعر پارسی را دوست دارم و دوست دارم برای گسترش اون کمکی کرده باشم.
شرفالزمان ابوالمحاسن زینالدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات بهسر میبرد و با شمسالدوله طغانشاه پسر البارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح میکرد.
یک نیمه عمر خویش ببیهودگی بباد
دادیم و ساعتی نشدیم از زمانه شاد
از گشت آسمانی و تقدیر ایزدی
برکس چنین نباشد و برکس چنین مباد
یا روزگار کینه کش از مرد دانشست
یا قسم من ز دانش من کمتر اوفتاد
وین طرفه تر کجا قدری وام کرده ام
از مردم بخیل سبک بار سگ نژاد
زان پیشتر که چشم بمالم ز خواب خوش
در خانه گیردم بتقاضا ز ب
با سلام, من مسعود فشکی هستم فارغ التحصیل رشته مهندسی بهداشت محیط, شاید خنده دار باشه رشته ای که خوندم و موضوع وبلاگ هیچ ربطی به هم ندارن, ولی من یه ایرونی هستم و ادبیات و شعر پارسی را دوست دارم و دوست دارم برای گسترش اون کمکی کرده باشم.
شرفالزمان ابوالمحاسن زینالدین ابوبکر جعفر بن اسمعیل وراق هِرَوی متخلص به اَزرَقی شاعر ایرانی نیمهٔ دوم قرن پنجم هجری (متوفی به حدود ۴۶۵ هجری قمری) است که در دربار سلجوقیان در زادگاه خود هرات بهسر میبرد و با شمسالدوله طغانشاه پسر البارسلان، حاکم خراسان معاصر بود و او را مدح میکرد.
پدرش اسماعیل وراق هروی در طوس پیشهٔ وراقی (کتابفروشی) داشت (و همان کس است که به گفته نظامی عروضی، فردوسی در فرار از غزنین به طوس در خانهٔ وی مخفی شد). از وی اشعاری اندک و استوار همچون مدح خواجه عبدالله انصاری باقی مانده است.
به گفته بدیعالزمان فروزانفر، ازرقی «در طریقه شعر گرد سبک عنصری میگردد و به جواب قصای